Pokazy towarzyszące: „Chopin bez fortepianu”

Liczba osób, które wezmą udział w tym wydarzeniu: 0
Zaloguj się, aby dołączyć do wydarzenia

Co łączy Jana Klatę, Krzysztofa Warlikowskiego, Grzegorza Jarzynę, Michała Zadarę, Maję Kleczewską i Katowice? Ogólnopolski Festiwal Sztuki Reżyserskiej Interpretacje, który od 1998 roku odbywa się w stolicy województwa śląskiego i nie tylko.

Człowiekiem, który wymyślił trzynaście lat temu koncepcję festiwalu innego niż wszystkie, którego głównymi bohaterami będą młodzi, debiutujący kilka lub kilkanaście lat wcześniej twórcy współczesnego polskiego teatru, jest Jacek Sieradzki. Interpretacje skupiają uwagę widza na trudnej sztuce inscenizacji tekstów: od Szekspira po Levina, zapraszając rok rocznie tych, których spojrzenie na teatr zmieniło i wciąż zmienia oblicze scen polskich i europejskich, by stanęli do walki o dedykowany pamięci Konrada Swinarskiego Laur.

Dzięki Interpretacjom śląska publiczność mogła zobaczyć arcydzieła mistrzów polskiego teatru, by wspomnieć choćby „Oczyszczonych” Warlikowskiego, „Sprawę Dantona” Klaty, czy spektakl „Woyzeck” Kleczewskiej.

W roku 2009 Jury nie przyznało Lauru Konrada, co wzbudziło sporo emocji, jednak głosy krytyczne nie mogły przetrwać w zderzeniu z wciąż żywą, niezwykle inspirującą formułą spotkań śląskiej publiczności z tym, co w młodym teatrze polskim najlepsze. (mc)
__________________________________________________________________________________________

W ramach cyklu POKAZY TOWARZYSZĄCE zobaczymy spektakl „Chopin bez fortepianu” w reżyserii Michała Zadary.

Barbara Wysocka, Michał Zadara
„Chopin bez fortepianu”
reż. Michał Zadara/Producent: Centrala
Centrala jest wspólną inicjatywą Andergrand Media + Spektakle oraz Agencji
Artystycznej GAP

[Spektakl] wymaga morderczej dyscypliny, aliści ta w niczym nie hamuje mocy gry. Przeciwnie, wzmacnia ją, wydobywa akcenty, podkreśla sensy, podbija wściekłą pasję wypowiedzi i ich nieoczekiwany humor, rozkręca aktorską błyskotliwość. Każe oglądać spektakl jak występ instrumentalisty-wirtuoza i jak istotną, dobitną wypowiedź sceniczną. Nie: albo jedno, albo drugie! Jedno i drugie naraz, w dopełnieniu – Jacek Sieradzki, www.e-teatr.pl

(źródło: www.festiwal-interpretacje.pl)