Dworzec Główny w Sosnowcu

Budynki użyteczności publicznej
Neoklasycyzm
Enrico Marconi
1859
Dworzec Główny w Sosnowcu
ul. 3 Maja 16
Sosnowiec

Główny Dworzec Kolejowy w Sosnowcu powstał wraz z wytyczaniem trasy kolei warszawsko-wiedeńskiej. Budynek dworca wzniesiono w 1859 roku, a rok później powstała komora celna. Budowa stacji zdecydowała o przyspieszonym rozwoju Sosnowca. Wokół głównego dworca powstawały zabudowania miejskie – hotele, banki, kantory, sklepy.
Neoklasycystyczny, monumentalny gmach dworca powstał zgodnie z projektem Enrico Marconiego, który był także autorem dworca w Sosonowcu-Maczkach. Dworzec główny był wzorowany na projekcie gmachu Dworca Wiedeńskiego w Warszawie. Wewnątrz okazałego gmachu znajdowały się m.in. pokoje gościnne i restauracja.
Przed pierwszą wojną światową częściowo zmieniono bryłę dworca, a w miejscu prawej pierzei dobudowano halę główną i nowe wejście. W takiej formie gmach przetrwał do czasów współczesnych. W latach 70tych XX wieku wyburzono część południowo-wschodnią budynku, gdzie wcześniej ulokowana była sala gimnastyczna. Obecnie w jej miejscu znajduje się budynek centrum obliczeniowego PKP. Skutkiem przebudowy było zatracenie pierwotnego układu kompozycyjnego dworca, w skład którego poza budynkiem stacyjnym wchodził także pobliski kościółek.
Obecnie dworzec prezentuje cechy klasycystyczne. Na uwagę zasługuje fasada z wysuniętym przed lico gmachem z wejściem do dworca. Posiada on dwie kondygnacje i zwieńczenie w formie frontonu.