Gmach Muzeum Śląskiego w Katowicach

Budynki użyteczności publicznej
Neorenesans
neorenesansowy
1899
Gmach Muzeum Śląskiego w Katowicach
ul. Korfantego 3
Katowice

Historia siedziby Muzeum Śląskiego rozpoczyna się w 1924 roku, kiedy zostało powołane Towarzystwo Muzeum Ziemi Śląskiej, którego zadaniem było gromadzenie pamiątek kultury materialnej i duchowej stworzonych na Śląsku. Początkowo ekspozycje Muzeum były prezentowane w gmachu Urzędu Wojewódzkiego i Sejmu Śląskiego.
W 1936 roku rozpoczęto budowę siedziby Muzeum. Autorem projektu był Karol Schayer. Gmach był jednym z najnowocześniejszych tego typu budynków w Europie (posiadał m.in. windy, schody ruchome, centralne ogrzewanie i klimatyzację). Zanim jednak został oficjalnie otwarty rozpoczęła się II wojna światowa, a żołnierze hitlerowscy rozpoczęli rozbiórkę budynku.
Restytucja Muzeum miała miejsce w 1984 roku. Tymczasową siedzibą stał się budynek zlokalizowany w centrum Katowic, przy al. Korfantego. Gmach ów powstał na przełomie XIX i XX wieku z inicjatywy niemieckiego przedsiębiorcy Maxa Wienera. Zbudowany w stylu neorenesansowym obiekt pełnił funkcję ekskluzywnego hotelu (Grand Hotel). Wśród badaczy nie ma zgody co do autora projektu budynku. Źródła podają nazwiska dwóch architektów: Gerda Zimmermanna i Ignatza Grunfelda. Wiadomo, że gmach powstał w 1899 roku i był najbardziej reprezentacyjnym hotelem w Katowicach.
Od lat 20. XX wieku pomieszczenia w budynku zaczęły wynajmować różnorodne podmioty, m.in. Huta Pokój, Śląskie Zakłady Górniczo-Hutnicze i Zakłady Cegielskiego. Natomiast od 1945 funkcjonowała tam komendantura wojsk radzieckich. Muzeum Śląskie znajduje się w budynku od 1984 roku.
Pierwotnie w gmachu znajdowała się winda elektryczna, która jednak została ona zdemontowana.