Gmach Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach

Budynki użyteczności publicznej
Klasycyzm
klasycyzm akademicki
Kazimierz Wyczyński, Stefan Żeleński, Piotr Jurkiewicz, Ludwik Wojtyczka
1925-1929
Gmach Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach
ul. Ligonia 46
Katowice

Postał w latach 1925-1929 zaprojektowany na polecenie wojewody Michała Grażyńskiego przez krakowskich architektów: Kazimierza Wyczyńskiego, Stefana Żeleńskiego, Piotra Jurkiewicza oraz Ludwika Wojtyczki. Miał być „zaprojektowany skromnie i celowo, lecz z zachowaniem charakteru monumentalnego [...] Styl gotycki wyklucza się”. Gmach składa się z wysokiego parteru, czterech pięter i dwóch dodatkowych kondygnacji pomieszczonych poniżej poziomu chodnika. W skład budynku wchodzi aż 600 pomieszczeń i ma on ponad tysiąc okien. Korytarze liczą w sumie ponad 6 kilometrów. Składa się z czterech skrzydeł, a we wnętrzu mieści się kolista część sejmowa. To największa tego typu budowla w Polsce.

Budynek był symbolem autonomii Śląska i jego centrum administracyjne. Mieścił się tu Sejm wraz z odrębnym Skarbem Śląskim, a także wiele instytucji, w tym Muzeum Śląskie.

W trakcie II wojny światowej Urząd Wojewódzki stał się siedzibą władz niemieckiej jednostki administracyjnej, tzw. rejencji, a także okręgowych władz partii nazistowskiej. W piwnicach gmachu przetrzymywani byli polscy więźniowie.
Obecnie stanowi siedzibę władz województwa śląskiego.