Kościół pw. św. Barbary w Bielsku – Białej

Obiekty sakralne
Piotr Piotrowski
ok 1692, z późniejszymi rozbudowami
Kościół pw. św. Barbary w Bielsku – Białej
ul. Cyprysowa
Bielsko-Biała

Drewniany rzymskokatolicki kościół stanął na miejscu poprzedniej świątyni z 1455 roku. Kościół zbudowany został na zlecenie proboszcza łodygowickiego Urbana Kupiszewskiego przez cieślę Piotra Piotrowskiego, a poświęcono ją w 1692 roku. Jej nawa ma kształt zbliżony do kwadratu, do sześciobocznego prezbiterium od strony wschodniej przylega zakrystia. Konstrukcja zrębowa, oszalowana pokryta jest spadzistym, dwuczęściowym dachem gontowym. Drewniana wieża dobudowana została w 1851 roku przez Walentego Fijaka. Podwyższono ją w 1870 roku przez dodanie pozornej izbicy, baniastego hełmu z galeryjką i iglicą oraz dzwonu. Wokół świątyni znajduje się cmentarz. We wnętrzu znajdują się barokowe malowidła ścienne autorstwa Johanna Mentila z Bielska. Malowidła te wykonane w 1723 roku utrzymane są w żywych, pastelowych kolorach. Polichromia składa się z motywów pilastrów jońskich i postaci Apostołów dzielących ściany na szereg pól. W polach znajdują się sceny z legendy o św. Barbarze. W prezbiterium: Ochrzczenie przez św. Jana, Odrzucenie starających się o rękę, Odnalezienie kryjówki Barbary i ukaranie, Chłosta. W nawie scena Chrystusa nawiedzającego Barbarę w więzieniu, Powtórne męczeństwo, Barbara w wieku dziecięcym i Ścięcie. Widoczne są również na ścianach postacie Chrystusa, Matki Boskiej, św. Jerzego, św. Mikołaja, św. Filipa i Ofiara Izaaka. Nas pulpicie znajdują się apoteozy: w nawie św. Barbary, w prezbiterium św. Trójcy. Ołtarz główny pochodzi z I poł. XVIII wieku i posiada wiele cech barokowych. W ołtarzu mieści się obraz św. Barbary , rokokowe tabernakulum i wizerunki śś. Barbary, Katarzyny, Stanisława i Wojciecha. Poza tym w ołtarzu stoją późnobarokowe figury śś. Jana i Łukasza. Ołtarze boczne, również barokowe pochodzą z XVIII wieku. W lewym znajduje się rzeźba gotycka pochylonej Matki Boskiej z Dzieciątkiem z lat 1420 – 30. Rzeźba ta prawdopodobnie została przeniesiona do kościoła z innej śląskiej świątyni. Chór muzyczny rozbudowano w XIX wieku. W latach 1993-1994 przeprowadzono kompleksowe prace konserwatorskie i renowacyjne polichromii kościelnej.
Władze kościelne w wyniku konfliktu z proboszczem wystawiły go w 1796 roku na licytację. Wykupiony przez chłopów stał się filią parafii w Wilkowicach. W 1965 roku stał się osobną parafią.